Визијата во областа Северна Европа е да се поканат сите да го стават Спасителот и светите обреди во центарот на своите животи и да живеат радосно во согласност со евангелието на Исус Христос.
Еден септемвриски ден, мојата сопруга, претседателката и матроната на храмот во Хелсинки во Финска и јас отпатувавме во Рига, Латвија, на заедничка балтичка конференција предводена од Претседателот Кристоферсон. Од аеродромот, зедовме такси до центарот на градот. Нашиот возач, кого ќе го наречам Марек, ја засили музиката доста гласно. Со тивок глас, го прашав за градот. Тој го намали радиото и почнавме да разговараме. Марек праша: „Зошто дојдовте во Рига?“
Му кажав дека имам говор во недела во црква, каде што ќе зборува и еден од живите апостоли на нашето време, Претседателот Кристоферсон. Му ја дадов на Марек адресата на црквата, која тој ја внесе во мапата на својот телефон, и го поканив да ни се придружи во недела. Тој учтиво одби, велејќи дека треба да му ја искоси тревата. Му предложив ако дојде во црква во недела, да му испратам двајца млади мисионери да му ја искосаат тревата во сабота. Тој сепак одбиваше и рече дека нема да дозволи другите да му служат. Го прашав за неговите религиозни верувања и дознав дека има семејство, сопруга и две деца, и дека веруваат во Бог и Христос и се обидуваат да живеат добар живот, но не одат често во црква. Му посочив дека нашата црква е за целото семејство и го поканив да ги донесе сите членови на неговото семејство во недела. Тој сепак се двоумеше дали да вети нешто, но рече дека ќе размисли за тоа. Му ја дадов мојата визит-карта со мојот телефонски број, е-пошта и адресата на веб-страницата на Црквата. Поканата беше упатена и му реков дека ја почитувам неговата слободна волја.
Во недела, пред да започнат состаноците, се огледав на мојот нов пријател, но не можев да го најдам никаде. Го одржав мојот говор и се фокусирав на слушање на говорите на другите. За време на средното пеење на химната, го забележав Марек во публиката. Го поздравив со раката, а тој ми мавна. По состанокот, се сретнавме и добив дозвола од Претседателот Кристоферсон да му го претставам Марек. Во моментот што следеше, Старешината Ајдукаитис и Претседателот Кристоферсон му дадоа на Марек примерок од Книгата на Мормон на летонски јазик, а тој слушна апостолско сведоштво за нејзината вистинитост. Претседателот на мисијата ги претстави локалните мисионери, кои му ги дадоа на Марек своите контакт информации и изразија желба да разговараат со него повеќе подоцна. Беше упатена покана и секој од нас си тргна по свој пат.
Што учиме од ова? Сакајте ги луѓето, споделувајте ги вашите искуства и радосно поканете ги да се приближат до Спасителот. Ретко имаме можност да поканиме луѓе да се сретнат со апостол, но можеме да ја искористиме секоја можност на патот кон црквата - кога некој ќе нè праша каде одиме - така што радосно ќе им ја кажеме нашата дестинација и ќе ги поканиме нашите пријатели да ни се придружат.
Спасителот им упатил лична покана на Петар и Андреј: „Појдете по Мене и Јас ќе ве направам ловци на луѓе.“¹ Три години подоцна, им рекол: „Одете по сиот свет и проповедајте го Евангелието на секое создание.“² Истата покана сè уште важи.
Господ поучувал во наше време: „Отворете ги вашите усти и ќе бидат исполнети, и ќе станете како Нефи од минатото, кој патуваше од Ерусалим во дивината. Да, отворете ги вашите усти и не штедете, и ќе бидете оптоварени од сноповите врз вашите грбови, зашто ете, Јас сум со вас.“³
Не треба да се плашиме од реакциите на другите, туку да веруваме дека Господ е со нас: „... ќе ја отвараш устата за Моја цел, без плашење од тоа што човек може да стори, зашто Јас сум со тебе.“⁴ „Гледајте при Мене на секоја мисла; не сомневајте се, не плашете се.“⁵
Наша должност е да живееме во согласност со евангелието Христово најдобро што можеме - тоа е еден од најдобрите начини да ги поканиме луѓето да дојдат кај Христос. Светиот Дух сведочи дека Бог и Исус Христос живеат; благословите и уредбите на евангелието се достапни за сите луѓе. Мисијата на Спасителот е да лекува и да овозможи делото на спасението и возвишувањето да се изврши за секој од нас - еден по еден.
„Затоа, драги возљубени браќа, нека весело ги правиме сите нешта што се во наша моќ; и тогаш можеме да стоиме мирно, со сигурно уверување, да го видиме спасението на Бог, и за неговата рака да биде откриена.“⁶
Да бидеме храбри во нашето сведоштво додека се стремиме да продолжиме напред по патот на заветот и во нашето учеништво. Претседателот Расел М. Нелсон нè охрабри секој од нас да ја зголеми својата самодоверба пред Бога: „Додека вредно се стремиме, добротворноста и доблеста да ги исполнуваат нашите животи, нашата самодоверба во пристапувањето кон Бога ќе се зголеми. Ве поканувам да преземете намерни чекори за да растете во вашата самодоверба пред Господ. Потоа, додека одиме кај нашиот Небесен Отец со зголемена самодоверба, ќе бидеме исполнети со поголема радост, а вашата вера во Исус Христос ќе се зголеми. Ќе почнеме да доживуваме духовна моќ што ги надминува нашите најголеми надежи.“⁷
1. Матеј 4:18–19.
2. Марко 16:15.
3. Учење и Завети 33:8–9.
4. Учење и Завети 30:11.
5. Учење и Завети 6:36.
6. Учење и Завети 123:17.
7. Расел М. Нелсон, „Доверба во присуството Божјо“, Генерална конференција април 2025 година (видете исто така Лиахона, мај 2025 година).